WOUDENBERG Om even met de geschiedenis te beginnen van de Voorstraat 10, daar vond ik terug dat er in 1693 op dit perceel Hendrina van Geijtenbeek heeft gewoond. Dit huis kreeg in 1824 huisnummer 35. De Voorstraat was èèn van de eerste straten in Woudenberg. Door de jaren heen woonden er verschillende gezinnen en in 1915 is het huis tegen de grond gegaan en is een nieuw huis neer gezet. In 1930 koopt Willem Cornelis Minnen het pand en begint daar een slagerij tot 1940.
De Familie Baantjer koopt het huis van slager Minnen. De heer Baantjer is elektricien en heeft zijn werkplaats in de schuur achter het huis. Mevrouw Baantjer-Heerema start in het woongedeelte een drogisterij met dochter Tineke. Het noodlot slaat toe als meneer Baantjer in 1942 overlijdt, daarna gaat de drogisterij door onder de naam Drogisterij Weduwe Baantjer. Zij hadden nog een zoon maar die is jong overleden. Samen met dochter Tineke heeft Mw. Baantjer daar gewoond tot 1970, met het bekende trapje voor de winkel. Aan de rechterkant de winkel en aan de linkerkant een kamer à suite, keuken daar achter en boven de slaapkamers waar je tussen de dakpannen door de lucht zag. Dan het verhaal van de volgende bewoners. Trix en Louis Jansen-Floor zijn opgegroeid in Leersum. De ouders van Trix hadden een boerderij. Het gezin bestond naast de ouders uit 7 meisjes en 2 zoons waarvan Trix de derde dochter was. Louis zijn ouders hadden een melkzaak en dat gezin had 3 dochters en 1 zoon. Trix zou graag na de basisschool de huishoudschool willen doen maar een leraar kwam thuis praten met de ouders en deze vond het jammer dat Trix niet naar de U.L.O. zou gaan. Het werd toch de U.L.O. in Doorn. Nadat ze geslaagd was trok de opleiding kraamverzorgster haar wel, maar met haar 16 jaar was ze te jong om deze opleiding te volgen. Ja, en dan? Inmiddels heeft ze Louis leren kennen, zijn zus had een drogisterij in Leersum en zocht personeel. En zo is Trix bekend geraakt met de drogisterij. Daarnaast heeft ze alle papieren gehaald om zelf een drogisterij te starten. Louis heeft na de lagere school een opleiding op Valkenheide gevolgd en is na de M.T.S. als bouwtekenaar gaan werken, eerst in Leersum en later in Zeist. Dan komt de vraag van de zus van Louis of zij in een andere plaats nog een drogisterij willen beginnen. Het antwoord was, als we dat gaan doen zouden we liever voor ons zelf beginnen. Verschillende dorpen bezocht in de omtrek en dan was er al een drogisterij of was het dorp te klein. Totdat Louis in Woudenberg aan de Voorstraat een oude drogisterij zag. Hij ging naar binnen om wat dropjes te kopen. Tineke Baantjer met haar witte schort voor stond in de winkel en hielp Louis. Doortastend als Louis is vraagt hij: hebben jullie interesse om de boel te verkopen. Dat was me nogal een vraag voor Tineke en ze wist niet wat ze daarmee moest. Louis liet merken dat hij geïnteresseerd was en sprak af mochten ze het willen verkopen of ze hem dan wilde bellen. Maar enige tijd later krijgt Louis een tip van iemand dat de drogisterij te koop staat, dus er gelijk op af en na de nodige onderhandelingen is het dan zover en zijn Trix en Louis eigenaar van een drogisterij in Woudenberg met een oppervlakte van 16 vierkante meter verkoopruimte. In 1970 hebben ze het gekocht maar er moest veel aan gebeuren. Daar schakelden zij bouwbedrijf Jan Morren, loodgieter Henk Hofland en schilder Rommers voor in. De kamer werd bij de winkel getrokken en zo werd de oppervlakte ruim 3x zo groot. Maar Trix was te jong om als zelfstandige te starten, met 21 jaar ben je volwassen maar Trix was 20 jaar. Maar als ze trouwden werd je ook als volwassene beschouwd. Eerst heeft Trix het middenstand diploma van Louis zijn vader gebruikt, dat kon toen nog en vrij snel erna heeft ze dat diploma zelf gehaald in de avonduren.
Zo werd er op 17 juli 1970 getrouwd en 20 augustus 1970 was de opening van de drogisterij door Burgemeester Hosang. In eerste instantie één verkoopster maar al snel kwam er nog één bij. Louis werkte inmiddels in Zeist op een architecten bureau Visser en van Noortwijk. Enige tijd later ging Louis over op 4 dagen daar werken en 2 dagen ter ondersteuning van de drogisterij, voornamelijk op de achtergrond. Hij is in 1995 helemaal thuis gekomen want het werd steeds drukker. Verschillende keren zijn er verbouwingen geweest, 1970 de eerste, daarna 1976- 1979- 1984- 1995- en de laatste in 1998, toen had de winkel een oppervlakte van 170m2.
De meeste verkoopsters hadden het diploma verkoop in de drogisterij. Met meerdere hebben ze nog regelmatig contact. Louis realiseerde achter in de winkel een complete kamer voor een schoonheidssalon met gediplomeerde specialisten. Inmiddels kregen ze 3 kinderen. In 1974 Janet, in 1977 Willem en in 1981 Rineke. Janet is getrouwd en samen hebben ze een pracht van een tweeling, ze werkt naar alle tevredenheid bij het bedrijf van Pokon. Dan Willem en partner, hebben samen 2 zoons, en hij werkt bij Heijmans Nijkerk aan ons wegennet. Rineke woont in Amersfoort met haar viervoetige vriendje de hond Mikki en ontwikkelt bij auto-importeur Pon trainingen.
Bij elke festiviteit bedacht Louis ludieke acties, zoals met het twaalf en half jarig bestaan in 1983. Met Koninginnedag vlogen er 7 vliegtuigjes met reclame sleep boven Woudenberg. Dan kon je met een helikopter boven Laanzicht vliegen wat toen nog in aanbouw was. Of voor Vaderdag werd er geloot onder de klanten, dan mocht je een rit maken van 1 uur in een pracht van een auto, een Donkervoort sportauto. Maar Louis huurde hem niet voor 1 uur maar voor de hele dag en zo heeft hij met zijn zoon Willem enkele ritjes gemaakt die dag. Of hij huurde een kameel en liet zijn neef zich kleden als een oliesjeik (er was in die tijd nog geen Partij voor de Dieren) en zo konden de mensen een foto maken van hun kinderen op een kameel. Bij een andere heropening werd de omzet van het eerste uur geschonken aan de Stichting De Heijgraeff, de verkoop van dat uur werd gedaan door Burgemeester Harrewijn in eigen persoon. Bij weer een andere heropening werd op de uitnodiging kaart gezet, liever geen bloemen maar graag een donatie voor Oud Woudenberg. In 1995 zijn ze DA geworden. Dat gaf de klanten en Trix en Louis veel voordeel, DA verzorgde de reclamefolders, daarvoor deden ze dat zelf en dat was Louis wel toevertrouwd. Als voorbeeld “Woudenberg zoekt een Burgemeester en DA zoekt een verkoopster”. De inkoop deed DA, je kon cursussen volgen, ze waren spreekbuis in politiek Den Haag, begeleiding door een streekmanager en toch bleef je een vrije ondernemer (met verplichtingen). Trix maakte jaren deel uit van de DA adviescommissie assortiment. Louis hield zich bezig met inkoop van de winkel, contacten met de gemeente, Kamer van Koophandel, DES bestuur, hoofdbedrijfschap detailhandel, acties bedenken, de voorbereidingen en gedeeltelijke uitvoering van de verbouwingen. Zo waren Louis en Trix één van de eersten waar je kopieën af kon laten drukken en een lamineer apparaat hadden. Aan de vooravond dat deze machine zou gaan draaien test zoon Willem hem nog even door er een piepbeest in te stoppen. Jammer maar deze test mislukt en alles op alles gezet om deze toch de volgende dag draaiende te installeren.
Er is in 37 jaar dat ze de winkel hadden veel veranderd op winkelgebied. Vroeger wilde men zo snel mogelijk geholpen worden, later ging men na binnenkomst een mandje pakken en zelf de winkel door en als het nodig was waren er verkoopsters voor deskundig advies. Deze vrijheid kon niet iedereen aan, het mijn en dijn ging zijn grenzen verleggen door de jaren heen. Vele malen hebben ze de politie erbij moeten halen voor klanten die proletarisch kwamen winkelen. Met 5 winkeliers op de Voorstraat hadden ze onderling een buurtalarm, zodat je elkaar kon ondersteunen in geval van nood. Dat is een aantal keer nodig geweest. Op een keer kwam er een krijsende man binnen: “ik kom de zaak verbouwen”. Het eerste wat Louis dacht was, waarom weet ik daar niets van, een verbouwing? Wat blijkt nu, deze meneer zijn echtgenoot was enkele dagen ervoor betrapt bij het stelen van artikelen en door de politie opgehaald. Maar hij was erg dreigend, Louis stond met zijn rug tegen de muur en kon weinig doen. Even op het buurtalarm drukken en ja hoor 3 van de 4 mannen kwamen naar de winkel en de persoon vertrok briesend naar huis en de latere verbouwingen hebben ze toch zelf moeten doen. Nog een ander leuk voorval. Ze hadden een mistmachine in de winkel, die ging in werking als er een inbreker kwam, dan zag je binnen 10 sec. geen hand meer voor ogen. Op een zondagavond ging Louis de winkel binnen en vergat het alarm uit te zetten, terwijl hij de winkel inliep kon hij binnen 10 sec. ook niets meer zien. Voordeur en achterdeur wagen wijd open, veel rook natuurlijk. Komt er een mevrouw op de fiets aan en roept “ ik heb de brandweer al gebeld”, en ja hoor daar was de brandweer al.
Louis ziet snel als er iets niet in de haak is met mensen. Zo gebeurt het op een dag dat hij 2 dames aan de overkant bij Nicole kleding ziet binnen gaan, ondertussen staat Louis op scherp, dames komen de winkel weer uit en gaan naar Herman Dalhuijsen de winkel in. Louis erachteraan en gaat bij Herman de winkel binnen en zegt tegen hem: “ze stelen je winkel leeg”, doet ondertussen de winkeldeur op slot, buiten lopen er 2 heren heen en weer voor de winkel, zeer verdacht, loopt naar de dames en pakt de tassen af waar spullen van Nicole inzitten die niet betaald zijn. De politie bellen dus, de dames gaan op de toonbank bij Herman zitten en steken een sigaret op. Waarop Herman zeer verontwaardig zegt: “Hier wordt niet gerookt en je gaat niet op mijn toonbank zitten”. En zo is dat. Vele Woudenbergers met mij weten dat we jaren geleden elk jaar een fietsvierdaagse hadden in ons dorp. Dit werd georganiseerd door Jan Vlastuin en Louis Jansen en vele anderen D.E.S. leden. Het startpunt was het verenigingsgebouw aan de Schans. De eerste keer was het toch lastig in te schatten hoeveel deelnemers er op af kwamen. Maar 1600 deelnemers was toch wel heel veel, het is jaren een mooi initiatief geweest. Waar veel voor georganiseerd moest worden. Samen met veel andere winkeliers heeft Louis zich hard gemaakt om geen leegte te laten ontstaan in de Voorstraat en Dorpsstraat en zoveel mogelijk de winkelbestemming zo te laten, maar het tegenovergestelde is gebeurd terwijl er door verschillende instanties rapporten zijn gemaakt welke dat voor 100% onderschreven. Geen woningbestemming maar winkelbestemming. Februari 2007 heeft Berend Treur uit Houten de zaak overgenomen en de familie Jansen kon boven en achter de winkel blijven wonen. Het contact tussen Trix, Louis en Berend is voortreffelijk, zo ook met de buren in het ‘t Schoutenhuis. In 2015 kwamen ze met de heer Nijland overeen dat het ‘t Schoutenhuis het pand op nr. 10 ging kopen. Dat is in 2016 op 1 april beklonken. Ze hebben het woongedeelte in stijl aangepast als kantoorbestemming. Tijdens de vele verbouwingen hebben de buren toegestaan dat zij het parkeerterrein konden gebruiken voor aan en afvoer voor bouwmaterialen, vele bouwcontainers hebben daar gestaan. Nu, na al weer 17 jaar geen winkel meer te hebben mogen ze volop genieten van de kinderen, de kleinkinderen en de logé hond Mikki en alle mooie dingen die op hun pad komen.
Trix en Louis bedankt voor dit leuke gesprek, ik heb er van genoten. Nog veel gezonde jaren toegewenst.
Janny Goemaat
0 reacties