Bert Bosman,
Fractievoorzitter ChritenUnie
De afgelopen week deed veel stof opwaaien. De Tweede Kamer heeft twee dagen gedebatteerd over de regeringsverklaring en we vonden er van alles van. Of het nu over de vorm ging of over de inhoud. Wat kun je eraan doen? Ik las laatst dat we het woord ‘crisis’ misschien wel te veel in de mond nemen. We spreken van Oekraïne-crisis en een crisis in huisvesting, klimaat, milieu, landbouw, opvang van asielzoekers, energie, sociale ongelijkheid, inflatie en meer.
Waar te beginnen?
Je kunt er mismoedig van worden. Je kunt je terugtrekken op je eigen persoonlijk eiland en denken: ”Het zal me wat, ik ga alleen nog voor mezelf”. Je hebt alle vertrouwen in de samenleving en in de politiek verloren.
Je kunt ook naar de andere kant doorslaan en al het menselijk handelen globalistisch en politiek duiden. Ik denk dat het goed is om onze Woudenbergse samenleving als een mooie kader te zien om ervaren crises aan te pakken. Gewoon als relatief kleine samenleving doelen stellen, afspraken maken en samen stappen zetten om het goede te doen voor elkaar.
Coalitieakkoord
De huidige coalitie heeft een akkoord gesloten. Ons college geeft inhoud aan dit akkoord. Het is wat de ChristenUnie betreft een akkoord op hoofdlijnen en had wat meer expliciet mogen zijn. Het is van belang dat deze doelen zich steeds goed verhouden met de Woudenbergse samenleving. Deze week bespraken we de Kadernota waarin staat welke programmakeuzes het meest belangrijk zijn en hoe die betaald worden. De ChristenUnie doet een pleidooi om deze nota niet te laten verworden tot een financieel overzicht maar steeds de visie te formuleren waartoe de cijfers zich verhouden.
Gemeenschapservaring
Zoals gezegd kan een tekort aan gemeenschapservaring niet alleen worden opgelost door het verabsoluteren van een lokale of nationale identiteit of een nog abstractere identiteit als Europa, het westen of de mensheid.
Het is van belang dat onze lokale overheid de Woudenbergse gemeenschap als haar primaire zin en doel begrijpt. Wanneer dat verloren wordt, wordt uiteindelijk de legitimiteit onder de bevolking verloren. De belangrijkste bestaansreden van de (lokale) overheid is gelegen in de zorg voor het gemeenschappelijk goed en het recht en het welzijn van de burger.
Dichtbij zijn
Als gemeentelijke overheid moeten we ervoor waken dat we niet te veel geleid worden door een kwantitatieve en financiële sturingsideologie. Dat geldt voor de Kadernota en voor elk beleidsterrein. Het helpt wanneer steeds overzien wordt hoe ons overheidsgeld besteed wordt. Kunnen we dat steeds naar elkaar uitleggen? Kunnen we dat verantwoorden? Betrokken toezicht en kostenbewustzijn cultiveert een idee bij recht en rechtvaardigheid. Hoe de ChristenUnie zich wat dit betreft heeft geprofileerd kunt u heeft u in de media kunnen lezen. Het gaat nu te ver om hier voorbeelden van te noemen maar wij vragen hier aandacht voor.
Maatwerk
Diverse malen heeft de ChristenUnie een pleidooi gehouden voor het leveren van maatwerk. Soms leverde dat enig hoongelach bij collega raadsleden op. Het gevaar kan echter bestaan dat de overheid bureaucratisch wordt of als zodanig wordt gezien. Burgers worden nummers en raken verstrikt in procedures. Dat willen we niet met elkaar. Bureaucratie moet ruimte openhouden voor correctie uit naam van rechtvaardigheid. Gelijke monniken, gelijke kappen wordt gezegd maar gelijke monniken bestaan niet. Een samenleving waar gemeenschapszin wordt ervaren kent een overheid met een menselijk gezicht, ambtenaren die moedig zijn en mandaat krijgen om processen of beslissingen terug te draaien wanneer billijkheid en proportionaliteit zijn gediend. Daar mag – wat de ChristenUnie betreft – de overheid op worden aangesproken en andersom mag de burger hier door de overheid op worden aangesproken.
0 reacties