WOUDENBERG De wereld ziet er volgens de directeur en de voorzitter van het YMCA iets anders uit dan directeur Wilbert Nijlant van ‘t Schoutenhuis vorige week in deze krant liet optekenen. Niet reageren op dat artikel zou daarom volgens hen niet opportuun zijn. Over de mogelijke verplaatsing van de YMCA van Leusden naar het Henschotermeer: ‘Ik snap de idealen achter de verplaatsing. Gezien de verharding vanuit de zakelijk juridische kant zou ik graag met de familie De Beaufort in gesprek willen over een oplossing. Ik geloof niet dat de nazaten van de familie geen hart hebben om hier niet gezamenlijk uit te komen.’
In gesprek met Wim Willems, directeur YMCA Nederland en Alex Huften, directeur YMCA Management BV. Over de uitspraken van Nijlant en ingewikkelde bestemmingsplanwijzigingen: ‘Dit is niet zomaar een dakkapelletje bouwen.’
Jos van Dijk
YMCA
‘Wij zijn de organisatie die kinderen vanuit het westen van Nederland liet zien wat bomen waren. In Leusden hebben we daarvoor een prachtige plek waar je midden in de natuur zit en waar kinderen er echt even uit kunnen zijn.’ Aldus Willems, als het gaat over een omschrijving van de YMCA.
De opmerking van Nijlant dat de YMCA in Leusden is verworden van een ‘klein christelijk clubje’ tot een groot evenemententerrein is volgens Huften onjuist. ‘Bij de aanvang van het laatste erfpachtcontract, dat liep van eind jaren tachtig tot 2018, was de omvang in Leusden hetzelfde als nu.’ Willems: ‘De opmerking ‘een klein christelijk clubje’ raakt mij. Wij zijn onderdeel van een wereldwijde organisatie die in 130 landen zit met 45 miljoen leden. Het typeren als klein christelijk clubje, dan doen we onze leden echt tekort. Aan de ene kant zijn we dus volgens Nijlant een klein christelijk clubje, maar aan de andere kant zouden we dus volgens hem gigantische evenementen organiseren in Leusden. Dat is een contradictie die niet past. Het terrein in Leusden is qua bezetting en indeling gelijkwaardig als 30 jaar geleden.’
Van brand in Leusden naar Woudenberg
Huften: ‘Na een brand op het terrein in Leusden in 2011 moest er opnieuw een pand gebouwd worden. In oktober 2012, na het kampeerseizoen, zijn we hiermee begonnen. Intussen voerden wij ook gesprekken met het Landgoed Den Treek-Henschoten. Zij gaven aan dat ze met ons wilden verkennen of ze samen met ons nieuwbouw bij het Henschotermeer zouden kunnen realiseren. Omdat er op dat moment een enorme tijdsdruk op zat was dat toen best ingewikkeld, en na een paar gesprekken kwam al snel aan het licht dat de gemeenten Leusden en Utrechtse Heuvelrug dwars lagen. Ook ecologisch gezien was het een probleem vanwege een dassenburcht. Dat vergde tijd vanwege allerlei langdurige besluitvormingsprocedures en toen is er van het plan afgezien om te kijken of we ergens anders konden bouwen. Daar is het bij gebleven. Toen is er door het landgoed gezegd: jullie mogen herbouwen in Leusden, maar dan willen we wel weten wat jullie gaan doen met de erfpacht. Want als jullie gaan herbouwen en over zes jaar vertrekken dan moeten wij een heel duur gebouw overnemen en dat willen wij niet. Vanuit YMCA hebben wij toen gezegd: wij zitten er al 90 jaar en we willen dat tot in lengte van dagen verlengen.’ Willems: ‘Dat staat zwart op wit. Wij hebben gewoon documenten waarop staat dat wij ons voor lange termijn binden aan de locatie Leusden. Het probleem kwam toen er een andere rentmeester kwam vanuit het Landgoed Den Treek-Henschoten met een andere visie.’
Huften: ‘In april 2013 hebben wij het gebouw in Leusden feestelijk geopend, en in november 2013 kreeg ik van de nieuwe rentmeester Wilbert Nijlant een brief dat wij in 2018 weg moesten omdat de erfpacht dan stopte. Toen dachten wij: wat is hier gebeurd? In een jaar is het blijkbaar veranderd. En zie je een enorme kentering van denken vanuit het Landgoed. Eerst zeggen dat je je langer aan ons wil committeren en ineens is er toch een grens. Dat vonden wij niet leuk, maar na een aantal gesprekken bleek dit toch echt de visie van het landgoed. In Leusden zou sprake zijn van kwetsbare natuur en de intensieve recreatie paste meer bij het Henschotermeer. Toen hebben wij aan Nijlant gevraagd: is die locatie in Woudenberg op het NCC terrein niet wat voor ons? Eerst was dat geen optie, maar later wel omdat de NCC te kampen had met een teruglopend ledenaantal en van een aantal terreinen af wilde. Nijlant zegt nu dat hij het NCC op het terrein in Woudenberg heeft weggestuurd om plaats te maken voor ons: absoluut niet waar. Het NCC heeft zelf opgezegd en dat viel allemaal samen.’
Even slikken
Huften: ‘Op het moment destijds in 2013 moesten we even slikken, maar we zijn er toen vol voor gegaan. Het enige nadeel was dat wij verplicht werden door de provincie Utrecht en het landgoed om samen met de familie Van de Lagemaat één bestemmingsplanwijziging in te dienen voor het hele Henschotermeergebied. Daar hebben wij heel veel tijd verloren. Toen in 2020 duidelijk werd dat het te lang ging duren kregen we tijdens een gesprek met Nijlant te horen dat we nog twee jaar hadden voor een bestemmingsplanwijziging en is besloten de YMCA los te maken van het bestemmingsplan voor het hele Henschotermeer. Gevolg: alles moest opnieuw, ook het ecologisch onderzoek, zowel in Leusden als in Woudenberg.’
‘Daarom vind ik het een beetje flauw dat Nijlant nu zegt: ze hebben achterover gehangen. Als we dat gedaan hadden, hadden we geen anderhalve ton aan kosten gehad in amper twee jaar tijd. De helft van mijn tijd de afgelopen twee jaar is in die verhuizing gaan zitten, met heel veel andere mensen. Wat het landgoed nu doet is tegen ons zeggen: je mag naar Woudenberg verhuizen, en zoek het verder maar uit: ga jij het bestemmingsplan maar wijzigen. Dát is pas achterover hangen. Nijlant wilde eigenlijk ook helemaal niet bijdragen in de kosten van anderhalve ton, maar de vorige rentmeester had dat al met mij in een intentieverklaring afgesproken. De kosten voor de wijziging van het gebouw zouden wij doen en de kosten voor de bestemmingsplanwijziging zouden zij doen. Ze hebben uiteindelijk maar de helft betaald.’
Familie De Beaufort
Willems: ‘En als je dan de uitspraken van Nijlant leest vraag ik mij af: is dit wérkelijk wat de familie De Beaufort, aandeelhouders van het Landgoed, wil? Ik heb nog niet met de familie kunnen spreken. En ik zou echt als voorzitter van de YMCA Nederland heel graag met de familie in gesprek gaan. Niet met Nijlant, die heeft zijn strepen getrokken: tot hier en niet verder. Als voorzitter van de YMCA Nederland spreek ik me uit: ik geloof echt in een persoonlijke vete van Nijlant richting YMCA. Daarom wil ik met de familie in gesprek hoe we hier gezamenlijk tot een oplossing kunnen komen. Want uiteindelijk willen wij ook een goede overdracht, en wij zijn echt niet alleen met Woudenberg bezig. We zijn door heel Nederland aan het zoeken, bij Staatsbosbeheer, bij Natuurmonumenten, iedereen die maar een stukje grond heeft.’
Toekomst
Willems: ‘Waar ik als voorzitter van YMCA mee zit: dit raakt natuurlijk op een ongelooflijke manier het werk waar wij voor staan. Hier zit een radeloze voorzitter. Eigenlijk is 96 jaar levenswerk met een pennenstreek weg. Na de zomer kunnen wij onze spullen pakken en is het klaar als wij geen andere locatie hebben. Die uitspraak van Nijlant dat het draait om de natuur en niet om die ‘arme kinderen’. Wij proberen jongeren een mooie toekomst te bieden en dat doen we mét de natuur. Het is dus niet óf de natuur óf de arme kinderen, het is juist: hoe kunnen we die twee dingen elkaar laten versterken.’ Huften: ‘Graag zou ik gezamenlijk met het landgoed de procedure voor ontheffing op de Wet Natuurbescherming voor Woudenberg doorlopen, terwijl we in de tussentijd nog in Leusden kunnen blijven. Dat vind ik een elegante oplossing. Het enige positieve dat ik las in het stuk van Nijlant dat we nog wel naar Woudenberg mogen komen maar dat hij niet lang meer wil wachten. Dat lijkt op een uitgestoken hand, waarvan ik denk: laten we die dan oppakken met z’n allen. Ooit zijn we gezamenlijk begonnen met het verhuizen van de YMCA van Leusden naar Woudenberg. Gaandeweg is dat ineens ‘stoppen’ geworden. Dan zeg ik: samen uit, samen thuis.’
Willems: ‘Ik geloof heel erg in het woord ‘samen’. Maar samen voelde de afgelopen jaren heel erg alleen.’
0 reacties