De herfst doet zijn intrede en dat betekent in Woudenberg tijd voor de begrotingsbesprekingen. Deze column verschijnt op de woensdag na de avond van deze besprekingen. Onze bijdrage had dezelfde titel als deze column: Tempo, richting en toekomst. Terwijl de bladeren verkleuren, kijken wij in de gemeenteraad naar wat ons de komende jaren te wachten staat. En wat je daarbij steeds weer ziet, is dat alles in een eigen tempo beweegt. Maar is het tempo waarin we nu vooruitgaan, ook naar de juiste richting? En, belangrijker nog: leidt het ons naar een toekomst waar we als Woudenberg trots op kunnen zijn?
Neem het verkeer rond onze gemeente. Wie in de spits probeert de weg op te komen, weet dat het tempo traag is. Er zijn plannen voor een busbaan, zodat reizigers sneller op hun bestemming komen. Een logische oplossing voor een steeds groter probleem. Maar hoe zit het met de richting? Snelheid is belangrijk, maar moeten we niet eerst nadenken over waar die snelheid ons naartoe brengt? Hoe zorgen we ervoor dat onze wegen niet alleen functioneel, maar ook duurzaam en veilig zijn? In een tijd waarin we mensen willen aanmoedigen om meer te fietsen of te wandelen, ervaren veel inwoners juist een gevoel van onveiligheid op de weg. Bij het uitbreiden van ons dorp gaat alles in een rap tempo. De bouwkranen draaien op volle toeren en Woudenberg groeit. Maar hoe lang kunnen we op deze manier doorgaan? Waar willen we als gemeente eigenlijk naartoe? Meer huizen is mooi, maar hoe zorgen we ervoor dat Woudenberg leefbaar blijft, met ruimte voor natuur en voldoende voorzieningen? Het is goed om af en toe een stap terug te nemen en te bedenken: wat is de toekomst die we voor ogen hebben? De problematiek in gezinnen en bij jongeren neemt toe en de kosten stijgen. Voor onze inwoners zou dat kunnen betekenen dat ze minder zorg krijgen voor hetzelfde geld. Een zorgwekkende trend. De ene Woudenberger heeft een volle week, gevuld met afspraken en sociale contacten. Voor een ander sleept de week zich voort, eenzaam en alleen. Wat voor de één snel gaat, voelt voor de ander als stilstand. Hoe zorgen we ervoor dat iedereen mee kan doen, ongeacht het tempo van zijn of haar leven?
Waar we ook naartoe gaan, welke richting we ook kiezen, we moeten samen werken aan een toekomst die hoop biedt. En zo bewegen we allemaal in ons eigen tempo, met onze eigen zorgen en vragen. De een met volle vaart vooruit, de ander in een rustiger tempo. Het leven gaat snel en dat mogen we nooit uit het oog verliezen. In de Bijbel lezen we in Psalm 90: “Wij vliegen daarheen.” Als SGP geloven we dat er uiteindelijk maar één toekomst is die telt. Dat is de toekomst vol van Hoop! Dan kijken we verder dan het leven hier en nu. Dan weten we dat het mooiste nog komt!
In de nacht van strijd en zorgen
Kijken wij naar U omhoog,
Biddend om een nieuwe morgen,
Om een toekomst vol van hoop.
U geeft een toekomst vol van hoop,
Dat heeft U aan ons beloofd.
Niemand anders, U alleen
Leidt ons door dit leven heen.
P.S. Beluister dit mooie lied op de socials van SGP Woudenberg.
0 reacties