Dat de steeds verder oprukkende wolvenpopulatie de gemoederen in ons land behoorlijk bezighoudt is voor iedereen evident. Waren het eerst voornamelijk schaapherders en (hobby)boeren die met lede ogen moest aanzien hoe dit slimme roofdier te werk ging om zijn prooi te bemachtigen, inmiddels worden ook ‘burgers en buitenlui’ met de gevolgen van zijn aanwezigheid geconfronteerd.
Zo kan er om veiligheidsredenen al een poosje gedeeltelijk niet worden gerecreëerd in Den Treek. Dat treft niet alleen de toeristen die ons mooie dorp weten te vinden, maar ook verschillende lokale ondernemers die hun inkomsten hierdoor (danig) zien teruglopen.
Wat mij betreft is het dan ook de vraag of we op deze manier door kunnen gaan. Kan een dergelijk roofdier in een dichtbevolkt land als Nederland ongeremd zijn gang gaan? Of doen we er toch goed aan hier op enige manier paal en perk aan te stellen. Dat laatste lijkt me zinvol, en het is te hopen dat anderen dat ook inzien, liefst vóórdat er slachtoffers zijn gevallen.
Dat scenario is immers niet denkbeeldig, aangezien het al duidelijk is geworden dat de wolf niet echt schuw meer is voor de mens. Doordat hij ‘onze soort’ met enige regelmaat tegenkomt, raakt hij aan ons gewend. Of hij ons op zijn menulijst gaat zetten weet ik niet, maar een echt geruststellend idee vind ik het niet.
Er is echter een andere gedachte die mij in dit opzicht wel geruststelt, en dat is het vergezicht dat de profeet Jesaja ons in zijn boek aanreikt over de tijd waarin een wolf en een lam naast elkaar zullen liggen (Jesaja 11: 6). Een prachtig beeld van de vrede die er eenmaal zal komen, zowel in de dieren- als in de mensenwereld. Wat kijk ik daar naar uit!
Ds. Wessels
0 reacties