Agnes Blok
WOUDENBERG In de rubriek ‘het leven rond de boerderij’ is een vraag binnen gekomen van een lezer van de LetOp Woudenberg. Melkveehouder Ben Apeldoorn beantwoordt deze vraag vanuit zijn ervaring op zijn boerderij in Woudenberg.
De vraag die bij ons binnen kwam: N.a.v. het artikel in de krant van 17 april over “Diervriendelijke stal’’ mijn volgende vraag: Na een korte berekening van de genoemde 120 koeien per stal met dagelijks 100 liter mest en urine per koe, per dag is dat een aanzienlijk aantal liters per jaar van 1 koeienstal in ons dorp. Met de aangescherpte regels om mest te mogen uitrijden en de kosten die de mest wegbrengen met zich mee brengt, hoe ziet u uw bedrijf in de toekomst voor zich?
Meer koeien/ minder koeien of misschien efficiënter gebruik maken van koeienmest? Mest verkopen aan een mestvergister lijkt mij (los van de risico’s) voor u ook niet de beste oplossing op lange termijn, of staat u daar anders tegenover? Er zullen op korte termijn veel veranderingen in de agrarische sector plaats gaan vinden. Zoals u zelf heeft geschreven hebben er in 1 generatie tijd al veel veranderingen plaats gevonden.Ik heb er dan ook alle vertrouwen in dat het merendeel van de agrariërs in onze omgeving mee zal bewegen naar een meer ecologische en diervriendelijke sector, ten goede van mens en milieu.
Een koe produceert inderdaad veel mest, ruim 30 ton per jaar. Dat komt omdat ze ook veel vreet en drinkt. De kringloop van voer-koe-mest-voer-koe….. willen we graag in stand houden. Dat wordt door het voorgenomen beleid onmogelijk: we mogen niet de hoeveelheid fosfaat, kali en stikstof toedienen die we onttrekken met de oogst van gras en mais, daarom zijn boeren nu zo boos. Ik hoop dat het tij gaat keren en dat ik in de toekomst op de 60 hectare, (600.000 vierkante meter) die bij onze boerderij hoort, de hoeveelheid onttrokken mineralen weer mag aanvullen met de mest van onze koeien. Globaal betekent dat ongeveer 60 m3 per hectare per jaar, dat is 80 kg fosfaat, 240 kg stikstof en 300 kg kali per hectare per jaar. In combinatie met vlinderbloemigen die stikstof uit de lucht halen kunnen we dan de bodemvruchtbaarheid op peil houden. De mest die er méér geproduceerd wordt, moet worden afgevoerd naar boeren zonder vee, dat doe ik nu ook.
Mocht het rigide beleid uit Brussel en Den Haag tóch overeind blijven dan betekent het in de eerste plaats een financiële schadepost, achteruitgang van de bodemvruchtbaarheid en toename van CO2-uitstoot. Om dit te compenseren zal ik dan namelijk meer fosfaat, kali en stikstofkunstmest gaan aanvoeren, anders groeit er te weinig.
Verder dus meer mest afvoeren naar akkerbouwers verder weg en eventueel naar een mestvergister. Dit is overigens prima voor het opwekken van groene energie, maar maakt de hoeveelheid mest niet kleiner; er komt net zoveel mest uit, als er in gaat, alleen met minder organische stof, die is omgezet in biogas.
Om dit financieel toch rond te rekenen overweeg ik nu om in te zetten op het houden van wat minder koeien, maar met een hogere melkproductie per koe om zo de omzet op het niveau te houden wat nodig is om aan alle financiële verplichtingen te voldoen en ook nog een bruto inkomen over te houden.
We gaan het zien, ik hoop heel erg dat gezond verstand in Brussel toch naar boven komt, al is het maar na de komende verkiezingen voor het Europese Parlement.
Vragen stellen
Heeft u ook een vraag over het leven rond de boerderij, dan kunt u die sturen naar: letopwoudenberg@yahoo.com Wij zoeken dan een agrariër uit Woudenberg die deze vraag kan beantwoorden.
0 reacties