COLUMN
6 februari 2025 om 15:32
Woudenberg moet groeien, maar niet te snel. We moeten bouwen, maar vooral niet te veel. Het dorpsgevoel moet behouden blijven, want stel je voor dat mensen elkaar niet meer groeten op straat! Dat is zo’n beetje de kern van de toekomstvisie van dit college. Een nobel streven natuurlijk, maar laten we even realistisch blijven.
Het idee dat het klein houden van een dorp dé sleutel is tot sociale cohesie, is ronduit lachwekkend. Alsof het aantal huizen bepaalt of je buurman je vriendelijk goedemorgen wenst of nors voor zich uit mompelt. Nee, dát zit in de mensen zelf. Sociale cohesie hangt niet af van dorpsgrenzen, maar van hoe je met elkaar omgaat. En laten we eerlijk zijn: we leven niet meer in 1950, waar de hele buurt samen de was op een lijn hing en de melkboer iedereen bij naam kende.
Wat wél een reëel probleem is? Het woningtekort. Starters die nog tot hun dertigste bij hun ouders bivakkeren, omdat een betaalbare woning onbereikbaar is. Alleenstaanden die de huur amper kunnen ophoesten. En ondertussen discussiëren we hier alsof we op een onbewoond eiland zitten en onszelf kunnen veroorloven ‘gecontroleerd te groeien’. Alsof mensen zonder huis gewoon even geduld moeten hebben totdat het ons uitkomt.
Even voor het beeld, we bouwen nu 100-120 huizen per jaar, door ‘niet’ te snel te groeien wil dit college dat aantal naar 60-75 woningen terugbrengen.
De ironie? Jarenlang heeft deze raad geroepen dat Woudenberg klaar is voor groei. We hebben bij de provincie de deur platgelopen om te laten zien dat we ruimte willen bieden aan woningen en bedrijven. En nu? Nu trekken we plots aan de handrem en zeggen we: “Nou, laten we het toch maar rustig aan doen.” Wie snapt het nog?
Maar laten we eerlijk zijn: de ruimtelijke inrichting van Woudenberg helpt ook niet echt mee. De bewoners van Hoevelaar trekken nu al naar Scherpenzeel voor voorzieningen. We kunnen stimuleren dat mensen lokaal blijven, maar het is een illusie om te denken dat we de perfecte balans kunnen afdwingen.
En dan is er nog de misvatting dat groei gelijk staat aan verlies van identiteit. Woudenberg blijft Woudenberg. Mensen blijven wie ze zijn, of er nou 100 of 1.000 woningen bij komen. Kijk naar mijn geboortedorp Emmen. Met 60.000 inwoners zou je denken dat iedereen daar anoniem langs elkaar heen leeft. Maar toen mijn vrouw daar voor het eerst was, keek ze me verbaasd aan: “Ken jij hier iedereen? Je groet echt állemaal mensen!” Mijn antwoord? “Nee joh, maar zo zijn de mensen hier gewoon.”
En precies dát is het punt. Het Woudenbergse zit niet in het aantal huizen, maar in de mensen. Dus laten we groeien, laten we bouwen, laten we kansen bieden. Niet omdat het leuk is, maar omdat het moet. Want stilstaan? Dat is pas echt achteruitgang.
Jhony Stalman, fractievoorzitter VVD Woudenberg
0 reacties